Barselona’ya giden yol
Birçok kişinin inandığının aksine, eskiden oynadığım hacimde olmasa da, bugünlerde hala çok fazla çevrimiçi oyun oynuyorum. Çevrimiçi ortam son on yılda çok değişti: Benim gibi emekçiler için artık eskisi kadar karlı değil. Gecelik beklentim dört haneli olduğunda, geceleri izin almakta zorlanıyordum çünkü dört haneli rakamları seviyorum. Üç haneli rakamları pek sevmiyorum, ki bu artık gecelik beklentim ve hayatımın bu noktasında yılın her günü emeklemek için aynı finansal zorunluluklara sahip değilim. Dört haneli yıllarda kazandığım paranın çoğunu elimde tuttum, artık başka gelir kaynaklarım var ve çocuklarım büyüdüğü için harcamalarım azaldı. Ancak sabahları çevrimiçi oyun oynamaktan emekli olabilsem bile bunu yapmayacağım çünkü hala para kazandıran her şeyden daha çok seviyorum.
şirket, kazanan öğütücülerin sağladığı likiditeye ihtiyacı olmadığını düşünerek kendini kandırdı
Değişen bir diğer şey ise, makul bir hacme ulaşmak için, birçok farklı sitede işlem yapmanız gerektiğidir. Pokerstars’ı herhangi bir ayın herhangi bir gününde herhangi bir zamanda başlatıp ekranınızı (veya benim durumumda üç ekranı) dolduracak kadar oyunu anında kaydedebildiğiniz günler geride kaldı. Stars artık pazar lideri bile değil, ancak firma Amaya yönetiminde birkaç yıl sonra tekrar yükselişe geçti. Amaya’nın devraldığında ilk büyük eylemi en sadık müşterileri, Supernova öğütücülerini yakmak oldu. Bu, şirketin kazanan öğütücülerin sağladığı likiditeye ihtiyacı olmadığını düşünerek kendini kandırdığı, pokerin en büyük sahtekarı Daniel Negreanu’nun ödeme görevlisinin emirlerini “daha fazla komisyon daha iyidir” ve “kazanan oyuncular ekosistem için kötüdür” diyerek haklı çıkardığı dönemdi. Endişe verici bir şekilde, yeni pazar lideri ve Negreanu’nun son ödeme görevlisi, Amaya dönemi Stars’ına benzer sesler çıkararak sitesinde uzun vadeli kazananlar istemediğini ima ediyor, ancak bu başka bir hikaye.
Yeni sahibi Flutter yönetiminde Stars, Amaya’nın yanlış yönlendirilmiş ve kısa vadeli düşünmesiyle kaybedilen zemini geri kazanmak için çabaladı. Şirket, hacmi ödüllendirmek için iyi bir rakeback planını geri getirdi ve Power Path ile amiral gemisi canlı etkinliklere katılmaya hak kazanmak için yenilikçi bir yol tanıttı. Power Path’in anahtarı sadece sentler için katılabilmeniz değil, daha çok doğrudan satın alabileceğiniz en yüksek seviyenin 11$ olmasıdır. Bu, benim gibi iyi kazanılmış profesyonellerin her 109$’a doğrudan atlayıp üretilen altın ve gümüş geçişlerin çoğunu yutmasını önler. Bunun yerine, 109$ oynamak için, 109$’lık bir koltuk kazanana kadar 11$’lık olanlarda ateş etmeye devam etmeliyim. Bu da 11’lerde likiditeyi sağlar, çünkü ben ve benim gibiler istediğimiz kadar 109 bilet kazanmak için elimizden geldiğince çok oynarız. Daha da düşük oynamaya ve 1,50$ seviye besleyicileri harekete geçirmeye teşvik etmek için Stars, hacim öğütücülerini kısmen 1,50$ biletler şeklinde ödüllendirdi.
Böylece hesabımda bunlardan bir yığın kaldı, bunları daha küçük bir 11$’lık bilet yığınına dönüştürdüm, ardından makul sayıda 109$’lık bilet oldu, bunlardan biri birkaç ay önce 10k$ değerinde bir altın geçişe dönüştü. Bu, herhangi bir Avrupa Poker Turu (EPT) için bozdurulabilirdi ve en sevdiğim duraklarımdan biri olan Barselona’yı seçtim.
Oyunlar başlasın
Ücretsiz 1,50 dolarlık biletten 10.000 dolarlık pakete geçişim hakkında röportaj yapmak üzere bir Stars eleme gezisine katılmam istendi. Katılımcıların çoğu açıkçası tehlikeli görünen bir aktivite yarışmasına katılırken (Chip Race sunucu ortağım David Lappin’in, beklenmedik bir şekilde Olimpiyatlarda jimnastikte yarışmak zorunda kalan bir teletubby gibi görünerek zıplayan bir engel parkurunda düşerkenki görüntülerini Twitter’da aramaya değer), ben çok daha güvenli ve daha onurlu (ya da ben öyle düşündüm) “insan satrancı” için seçildim. Bu, hiç de net olmayan kostümleri içeriyordu: başlangıçta herkes bana verilen oldukça görkemli görünen cübbenin bir kral olduğum anlamına geldiğini düşündü, ancak aslında bir piskopos olduğum ortaya çıktı ve Pro Takım Felix’in zorla giydirildiği başında haç olan çöp torbası kralı temsil ediyordu.
hanımlar nereye taşınacağımıza karar verirken, biz hangi parçanın taşınacağına karar verme hakkına sahiptik
Oyunun kendisi sadece yedi insan taşından oluşuyordu: Felix ve bana ek olarak, bir başka genç adam fil, KerryJane Craigie vezir, Nick Walsh piyon ve GJReggie ve benim yaşlarımda bir başka beyefendi şövalyeydi. Beyaz taşlar Jennifer Shahade tarafından, siyah taşlar ise Alex adlı bir başka kadın satranç ustası tarafından hareket ettiriliyordu. Ancak bir terslik vardı: hanımlar nereye hareket edeceğimize karar verirken, hangi taşın hareket ettirileceğini biz seçebiliyorduk. Alex, siyah tarafta en iyi satranç stratejisi hakkında en ufak bir fikri olan tek kişinin ben olduğumu hemen anladı, bu yüzden en azından başlangıçta (bunun hakkında daha sonra daha fazla bilgi vereceğim) taşın hareket ettirilmesini bana bıraktı.
Jen klasik piyon hamlesi e4 ile başladı ve ben “piyon”u aday gösterdiğimde Alex yeterince standart olan e5 ile karşılık verdi. Jen çok yaygın olan Nf3 (attan f3’e) ile karşılık verdi. Ben atı aday gösterdim ve Alex bunu kullanarak insan atı GJReggie’yi c6’ya hareket ettirdi ve Ruy Lopez’i ya da (daha az olası) Guico Piano (aynı zamanda İtalyan oyunu olarak da bilinir) adı verilen daha sessiz bir açılışı kurdu. Jen ilkini seçti ve insan filini b5’e hareket ettirdi (bu sırada görünüşe göre onlara ne hareket ettireceklerini sormak yerine tarafını tamamen ele geçirmişti). Piyonu aday gösterdim ve Alex’in teorik olarak standart a6 hamlesini yapmasına izin verdim. Buna karşı normal ve teorik olarak en mantıklı tepki, artık saldırıya uğramış fili geri çekmektir, ancak Jen beni insan filiyle atı (GJReggie) ele geçirerek şaşırttı. Sağlam olmasına rağmen, bu varyasyon (Değişim varyasyonu olarak adlandırılır) günümüzde nadiren oynanır (ironik olarak rekabetçi olduğumda, benden daha iyi hazırlanmış ve genel olarak benden daha iyi olduğuna inandığım rakiplere karşı bunu oldukça fazla kullandım, çünkü beni hazırlıklı bir şekilde alt edemeyeceklerini düşündüm ve doğası gereği daha dinamik varyasyonlardan daha fazla beraberelik sağlıyor).
“su tabancası”na karşılık gelen bir kart çekti ve haklı olarak da öyle yaptı
İşte o zaman, insan satrancının önceden uyarılmadığım bir başka özelliğini daha öğrendim: Bir insan taşı alındığında, kötü şeyler olur. Bu durumda, ele geçiren fil zavallı ele geçirilmiş at GJReggie’ye karşı su tabancası kullanmak zorunda kaldı, en azından benim fikrime göre ve bir sonraki hamlede ele geçirileceğinin garanti olduğu gerçeği ışığında (bu yüzden adı, Değişim varyasyonu), en azından hareket ettirilecek piyonu aday gösterdiğim sürece, ki öyle yaptım, bu da Alex’in standart ele geçirme hamlesini yapmasına izin verdi. Merhamet için sızlandı ama “su tabancası”na karşılık gelen bir kart çektikten sonra hiçbir şey gösterilmedi ve haklı olarak da öyle oldu.
Her şeyin bir sonu var
Artık kaptanlara seyircilerin eğlenmesi için insan taşlarını olabildiğince çabuk değiştirmeleri söylendiğini anlamıştım. Kendim için böyle bir kaderi önlemek amacıyla, kendi stratejim Alex’e nesnel olarak en iyi hamle olduğunu düşündüğüm şeyi söylemekten daha temel bir kendini koruma içgüdüsüne kaydı. Jen hamle yaptıktan sonra tahtaya baktım ve aday gösterilecek en iyi taşın at olduğunu fark ettim, çünkü tek iyi at hamlesi e7’ye gitmekti ve bu da beni f8’de etkili bir şekilde koruyordu. Alex görevine uygun bir şekilde hamleyi yaptı, ancak bir sonraki hamlede pişmanlık dolu bir şekilde “Seni oyuna sokmalıyım, üzgünüm” diyerek safları bozdu ve kalkanımı elimden aldı. Jen, insan atını benim saldırabileceğim bir konuma getirdiğinde, ne olacağını biliyordum. Alex beni atı ele geçirebileceğim bir konuma getirdi ve bir sonraki hamlede de aynısını yaptı. Ele geçirdiğim rakibim “şimdi havuza atlamalısın” ile ilişkili bir kart çektiğinde işler daha da karmaşık ve korkutucu hale geldi. O aldırış etmiyor gibi görünüyordu ama aynı kartı çekme ihtimali benim için çok rahatsız ediciydi, çünkü normal pantolon giymiştim (yanımda olan tek pantolon buydu). Ayrıca, yüzemem!
Onu yakaladın! Bunu yapmalısın!”
Bir sonraki hamlede bir piyon tarafından görev bilinciyle yakalandıktan sonra, aynı kartı çekmediğim için oldukça rahatladım. Çektiğim kart “yüzüne kremalı turta” ile ilişkiliydi. Shahade ile on yıldır arkadaşız ve bu görevi sevmediğini hemen anlayabiliyordum. Alex’e bunu yapması için yalvardı ancak hemen reddedildi (“Onu yakaladın! Bunu yapmak zorundasın!”). Ancak endişelenmelerine gerek yoktu: Bana göre bu, su tabancasıyla vurulmaktan veya Allah korusun, havuza atlamaktan çok daha iyiydi.
Jen’in B planı, oradaki en iğrenç kişinin yüzüme krema tıkıştırmaktan hoşlanabileceğini düşünmekti ve çığlıklar yükseldi:
“Lappin….Lappin…neredesin?”
Benim VegasSlotsÇevrimiçi HaberlerAncak Chip Race ve Unibet’teki meslektaşı ortalıkta yoktu ve Jen kendi pis işlerini yapmak zorunda kaldı.
Bir duyuruyla bitireceğim: Bu vesileyle kısa ama unutulmaz insan satranç kariyerimden emekli olduğumu duyurmak istiyorum.